Tutaj możesz umieścić swoją reklamę
ZAWADA - INFORMACJE
Zawada jest w położona w województwie Śląskim, powiecie Częstochowskim, gminie Kłomnice - na drodze łączacej Kłomnice z Gidlami. Zawada liczy sobie około 1000 mieszkanców, zaś parafia Zawada około 1100.
HISTORIA ZAWADY
Wieś Zawada położona jest nad rzeką Wartą w połowie drogi z Kłomnic do Gidel. Stara osada była własnością szlachecką, którą wymieniono po raz pierwszy w dokumentach w 1521 r. w Liber Benefic Łaskiego, jako należącego do parafii Kłomnic. Na początku XVI w. Wieś oddawała dziesięciny kanonii gnieźnieńskiej, a plebanowi w Kłomnicach tylko kolędę. W 1566 r. . Zawada wchodziła w skład starostwa konarskiego, jako część składowa dóbr królewskich. Do dóbr rządowych należała do 1839 r., kiedy to przeszła w ręce prywatne. Jednym z ówczesnych gospodarzy był Bartłomiej Miś, który posiadał kolonię 120 mórg i przechowywał po przodkach nadanie Stefana Batorego udzielone jednemu z przodków za zasługi wojenne. Zawada należała do bogatszych i ludniejszych wsi. W roku 1827 na należała do województwa kaliskiego, gminy Konary, parafii Kłomnice. Posiadała urząd gminy, 110 domów, 767 mieszkańców. W tym samym czasie pobliska wieś - Śliwaków - liczyła 127 mieszkańców mieszkających w 18 domach i posiadających 260 mórg ziemi. Nad rzeką Wartą mieściła się osada młynarska licząca 3 domy, 3 mieszkańców, 39 mórg dworskich. Znajdowała się tam również karczma z 5 mieszkańcami i 8 morgami. Wieś ta zobowiązana była dostawiać do zamku olsztyńskiego po sześć jednakowych wozów brzeziny z każdego łanu. Powinność tę zamieniono na obowiązek dostarczania dla obrony zamku sześciu zbrojnych. Kolejną sąsiednią wsią była Zberezka - folwark nad rzeką Wartą, posiadający w 1827 roku 6 domów, 41 mieszkańców i 371 mórg. W pierwszej połowie XIX w. Zawada należała do bogatszych i ludniejszych wsi. Posiadła 761 mieszkańców, a okoliczne miejscowości, tj. Konary zamieszkiwało 685 mieszkańców, Kłomnice - 335 mieszkańców. Nie ma naukowego wytłumaczenia skąd się wzięła taka nazwa wsi. Są jednak legendy przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie wyjaśniające nazwę osady. Jednak mówi o tym, że pewnego razu król jechał karetą przez bardzo wodniste wilgotne tereny. W pewnym momencie koło karety wpadło w wyrwę. Została ona otoczona przez wilki, przerażony król zaczął wzywać pomocy. Wołanie usłyszał jeden z drwali imieniem Zawada i pospieszył na pomoc. Na jego cześć król nazwał to miejsce Zawada. Z etymologicznego punktu widzenia nazwa mogłaby pochodzić od słowa (zawadzić). Są również i takie legendy. W miejscowości było kilka karczm. Podróżni często zatrzymywali się w nich i tracili dużo pieniędzy. Potem narzekali, że musieli o coś zawadzić i stąd nazwa wsi: Zawada. W krótkiej broszurce pt. "Pomniki na jasnej Górze" napisanej przez Piotra Skibińskiego i wydanej w 1946 r. umieszczona jest jeszcze jedna legenda. Dawno temu wybrała się kompania z Gidel na Jasną Górę, na odpust z okazji Narodzenia matki Boskiej. Diabeł postanowił jej przeszkodzić. I kiedy kompania minęła dwa mosty na Warcie, zaczęło się nagle chmurzyć. Przewodnik zawołał, że trudno będzie przejść, kiedy na drodze taka zawada. I zaraz w pobliżu tego miejsca powstała wieś nazwana Zawada. Są to podania ludowe. Prawda jest taka, że Zawada powstała około XVI wieku i prężnie się rozwijała.
SZKOŁA W ZAWADZIE
Z zachowanych dokumentów w Archiwum Panstwowym w Łodzi wynika, że od roku 1823 istniała Szkoła Elementarna w Zawadzie, a nauczycielem był mianowany przez Ministra Prezydującego Kazimierz Rychter. Świadczy o tym znajduący się w tymże archiwum oryginał Dozoru Szkoły Elemntarnej z prośbą o patent dla tegoż nauczyciela z 15lutego 1826 roku. Prosbę tę skierował Oświatowy Dozór Wojewódzki w Kaliszu do Komisji Rządowej (Archiwum Łódzki nr akt 3376/153 z 1826 roku). W 1834 r. Komisja Edukacji Województwa Kaliskiego zawiązała Towarzystwo Szkolne dla wsi Zawada i Konary, którego siedzibą była szkoła w Zawadzie. Towarzystwu temu nie udało się do siebie przyłączyć innych wsi (Pacierzów, Lipicze i Bartkowice), ponieważ nie zgodzili się na to ich włościanie. W 1834 r, (30 maja) Sekcja Oswiecenia w Kaliszu przysłała do Obwodu Piotrkowskiego polecenie, aby rozpocząć w Zawadzie budowę budynku szkolnego. Szkoła znajdowała się w budynku Rady Gminy. Pod koniec I wojny światowej w jednostopniowej czteroklasowej szkole w Zawadzie było 119 uczniów. Kierownikiem była wówczas Wiesława Żabanowska. W latach 1933 - 34 szkoła w Zawadzie była 6 - klasowa, a w trzy lata później jej stopien organizacyjny zostal podniesiony do rangi szkoły podstawowej II stopnia z dwuletnim oddziałem szóstym. Pozostała na tym poziomie przez okres okupacji. W latach dwudziestych, budynek szkoły spłonął. Dzieci zmuszone były uczyć się w chłopskich domach, w bardzo trudnych warunkach. Mieszkancy wsi chcąć zapewnić lepszą edukację swoim dzieciom, postanowili wybudować na sąsiedniej działce nową szkołę. Jej wygląd w późniejszych latach został znacznie zmieniony, ale przetrwała ona do dziś. Środki na budowę szkoły zdobywał ówczesny kierownik - Zygmunt Olszewki z funduszu gminnego i dobrowolnego opodatkowania się miejscowego społeczenstwa. W roku 1938 powstał jednopiętrowy budynek, w skład którego wchodziły 4 izby szkolne i 2 korytarze, co stanowiło tylko fragment planowanego obiektu. Dalsza budowę przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji szkoła nie przerwała swojej działalności,a kierowana była kolejno przez panów: Wolskiego, Bednarskiego, Gebauera. W roku szkolnym 1944/45 stała się instytucją 7 klasową i uczęszczało do niej 283 uczniów.
